Co rośnie na pomorskich polach

Zboża

Pszenica dominuje na najlepszych glebach, przede wszystkim na Żuławach i w części Kociewia. Wymaga podłoża żyznego i dobrze uwilgotnionego.

Żyto i owies lepiej znoszą gleby lżejsze, dlatego częściej spotyka się je na Kaszubach i w pasie nadmorskim. To uprawy mniej wymagające, choć o niższym plonie.

Jęczmień zajmuje pozycję pośrednią. Odmiany jare i ozime pozwalają dostosować termin siewu do warunków, co przy zmiennej pogodzie ma coraz większe znaczenie.

Rzepak

Kwitnące na żółto pola w maju to niemal zawsze rzepak. Uprawa wymagająca, ale opłacalna, dlatego jej udział w regionie systematycznie rośnie.

Rzepak ozimy sieje się pod koniec sierpnia, a zbiera w lipcu. To najdłużej rosnąca roślina w typowym płodozmianie, zajmująca pole przez większość roku.

Kwitnienie trwa zaledwie kilkanaście dni. Dla osób planujących wycieczki fotograficzne to bardzo wąskie okno, zwykle w drugiej połowie maja.

Okopowe i warzywa

Ziemniaki pozostają istotną uprawą, szczególnie w gospodarstwach prowadzących sprzedaż bezpośrednią. Wymagają gleb przepuszczalnych, co sprzyja im na Pomorzu.

Buraki cukrowe uprawia się głównie na Żuławach i w rejonach o żyźniejszych glebach. To uprawa wymagająca zarówno gleby, jak i nakładów.

Warzywa gruntowe koncentrują się wokół większych miast, bo liczy się bliskość odbiorcy. Na obrzeżach Trójmiasta widać to szczególnie wyraźnie.

Użytki zielone

Łąki i pastwiska zajmują znaczną część powierzchni, zwłaszcza w dolinach rzek i na terenach o wysokim poziomie wód gruntowych.

To siedliska o dużej wartości przyrodniczej. Wiele gatunków ptaków związanych z terenami otwartymi występuje wyłącznie na regularnie użytkowanych łąkach.

Zaprzestanie koszenia prowadzi do zarastania i utraty tych walorów. Dlatego utrzymanie użytkowania jest tu formą ochrony, a nie zagrożeniem.

Kalendarz pola

Marzec i kwiecień to siewy jare i pierwsze zabiegi. Maj przynosi kwitnienie rzepaku, czerwiec — intensywny wzrost zbóż.

Żniwa przypadają na lipiec i sierpień, a ich termin zależy od pogody. Wrzesień to zbiory okopowych i siewy ozimin.

Od października pole wchodzi w fazę spoczynku. Zielone łany widoczne zimą to oziminy, które przezimują i ruszą wiosną.

Co się zmienia

Najbardziej odczuwalną zmianą są susze. Gleby lekkie, dominujące w części regionu, tracą wodę szybko, co zwiększa znaczenie retencji i doboru odmian.

Rośnie udział upraw prowadzonych metodami ograniczającymi orkę. Chodzi o zachowanie struktury gleby i ograniczenie erozji, szczególnie na terenach pofalowanych.

Widoczny jest też powrót zadrzewień śródpolnych. Elementy usuwane przez dekady dla ułatwienia pracy maszyn wracają jako ochrona przed wiatrem i parowaniem.